... جسدهای شیشهای رمانی است قدرتمند که با قلمی ورزیده نوشته شده. بعد از نگارش و انتشار همسایهها اثر احمد محمود که حضورش حادثهای در عرصهی رمان ایرانی بود، [بیآنکه همسایهها را با جسدهای شیشهای مقایسه کنیم] رمان مسعود کیمیایی تنها رمانی است که میتواند حضور غروربرانگیزی در قلمرو رمان ایرانی داشته باشد. این داوری ممکن است برخیها را که «میپندارند» رمان خلق کردهاند، آزرده خاطر کند؛ اما اگر شکیبا باشند به آنجا میرسیم که نوشتن رمان نه «درازگویی» است و حجمپردازی و بازی با واژگان و نه نوشتن «بیوگرافی» و خاطرات دوران پیش پا افتاده کودکی و حقنه کردن آن به نام رمان به عدهای ساده لوح... *
منصور یاقوتی***
... در تمام پهنا و پیشینهی داستاننویسی کشورمان، هنوز به تعداد انگشتان دو دست هم داستان بلندی که تمام مؤلفههای لازمهی یک رمان را داشته باشد، نوشته نشده. شاید تنها و تنها بوف کور، همسایهها، مدار صفر درجه، کبودان، و با قدری چشمپوشی، سمفونی مردگان، هستی ناایمن و همنوایی شبانهی ارکستر چوبها را داشته باشیم [به زعم این نویسنده].
پس در چنین فضایی، جسدهای شیشهای میتواند یک اتفاق باشد و چرا که نباشد. جسدها یک رمان کامل است...*
آرش سنجابی
آدرس این صفحه:
http://www.afrazbook.com/TabId-19-pId-249.aspx