توضیح مختصر:
برنده‌ی جایزه‌ی انجمن ملی قلم *** ... نانداکال نمی‌توانست آرام بگیرد. در آن هوای تاریک و روشن شروع به قدم‌زدن در باغ کرد. لبه‌ی ساری‌اش روی سنگریزه‌ها ساییده می‌شد- فش... فش... فش- همانند ماری نرم. نگاهی به اطراف مال انداخت تا راکا را ببیند که شاه‌بلوطی را از کف یک دست به دست دیگر می‌دهد و زمزمه‌کنان جلو می‌آید. اما راکا این کار را نکرد. او ناگهان نفس‌زنان و با سر و گردن خراشیده و خاک‌گرفته از لبه‌ی گلوگاه بالا ‌آمد. چشمش که به ناندا افتاد، لبش را گاز گرفت...