نوشته ي علي چنگيزي

دیروز در کتابخانه فرهنگسرای فردوس که دو قدم و نصفی تا خانه ما فاصله دارد جلسه نقد کتاب «روباه و لحظه‌های عربی» بود. با حضور «محمدرضا گودرزی» و جناب «حسن میرعابدینی». جلسه بسیار خوب و صمیمی‌ای بود. این جلسه از سلسله جلسات نقدی است که گودرزی در ناحیه پنج تهران ترتیب داده است. هر چند کتابخانه فردوس گرم بود اما بحث هایی که به خصوص جناب میرعابدینی درباره کتاب کرد محشر بود، انقدر که مخاطب را به بازخوانی کتاب دعوت می کرد.  در مجموع گمان منتقدها این بود که کربلایی‌لو با زبان، شکستهای غریب در زمان و با نوع روایتش در این کتاب سعی کرده است به شکلی از ساختار و فرم غالب داستان‌نویسی امروز بگریزد و در این کار هم موفق بوده است. هر چند معتقد بودند خوانندگانی که نشانه‌های فرامتنی بسیار کتاب را درنیابند کمتر می‌توانند آن را درک کنند. گودرزی هم روباه و لحظه‌های عربی را آنگونه که بارت می‌گوید بیشتر کتابی نوشتنی دانست تا خواندنی و گفت که داستان‌ها دربرابر خواندن از خود مقاومت نشان می‌دهند اما داستان‌ها را داستان‌هایی مدرن دانست که با وجود اینکه داستان‌هایی معناگرا و مذهبی هستند اما در عین حال پرسش‌گر از آب درآمده اند. گودرزی مرتضا را از داستان‌نویسان جدی ادبیات معاصر دانست. به نظر خودم مجموعه داستان روباه و لحظه‌های عربی کربلایی‌لو پخته‌ترین مجموعه داستان اوست و امروز صبح هم یکی دو داستان کتاب را دوباره خواندم و دیدم هنوز چیزی دارد که به من خواننده بگوید.