Details



زمانی که یک اثر هنری بودم

نام کتاب
زمانی که یک اثر هنری بودم
نویسنده
اریک‌امانوئل اشمیت
مترجم
فرامرز ویسی - آسیه حیدری
نوبت چاپ
بیست و یکم- ۱۴۰۰
تعداد صفحات
240
قیمت به تومان
135000 Tomans
تعداد بازدید
1341
تعداد فروش
0
انتشارات کتاب
انتشارات افراز
توضیحات

 

سال‌ها بعد، زمانی که مورخان فرهنگی سراغ رمان‌های خارجی پرفروش در ایران طی دهه‌های هشتاد و نود می‌روند، احتمالاً صفحاتی جداگانه را به «زمانی که یک اثر هنری بودم» اختصاص دهند؛ رمانی نوشته‌ی اریک امانوئل اشمیت که اول‌بار در سال ۱۳۸۵ با ترجمه‌ی فرامرز ویسی و آسیه حیدری از سوی انتشارات افراز روانه‌ی بازار کتاب شد و استقبال گسترده‌ی مخاطبان را به‌دنبال داشت و در سال‌های بعد به چاپ‌های متعدد رسید. این‌گونه بود که اریک امانوئل اشمیت جایگاه خود را به‌عنوان نویسنده‌ای پرمخاطب در فضای کتابخوانی ایران تثبیت کرد؛ نویسنده‌ای که هم رمان‌هایش خوب می‌فروخت و هم نمایشنامه‌هایش تماشاگران زیادی را به سالن‌های تئاتر می‌کشید. در این میان، انتشارات کتاب‌های دیگری از اشمیت، همچون «اگر دوباره شروع می‌کردیم»، «اولیس از بغداد»، «خیانت اینیشتین» و «دو مرد از بروکسل» به چاپ رساند. این ماجرا همچنان ادامه دارد. هنوز هم چندماه یک بار خبر می‌رسد که چاپ جدید «زمانی که یک اثر هنری بودم» پشت ویترین کتابفروشی‌ها نشسته است. آن‌گونه که ویسی در ابتدای کتاب آورده، این کتاب «رمانی است غیرمتعارف، هم از لحاظ روایت و هم به‌لحاظ شکل و محتوا، چرا که نوع روایت آن آمیزه‌ای است از روایت کلاسیک و مدرن. از این رو شکل و محتوای آن مشمول دگردیسی پویایی به‌زبان رمان شده که در آن هستی رمان دگرگون شده است». ویسی در عین حال نام شخصیت‌های این رمان را که ریشه‌ای اساطیری دارند، همچون زئوس، آدام، آنیبال و لویاتان، از دیگر ویژگی‌های آن خوانده است. حیدری، دیگر مترجم این رمان، در یادداشتی جداگانه که آن هم در ابتدای کتاب آمده، «زمانی که یک اثر هنری بودم» را اعتراضی به دنیای مدرن و هنر معاصر خوانده است. به‌نوشته‌ی حیدری، «اشمیت به موقعیت انسان در دنیای معاصر اعتراض می‌کند، انسانی که اندک‌اندک تا حد یک شی تنزل می‌یابد». با هم فرازی از رمان «زمانی که یک اثر هنری بودم» را می‌خوانیم:

هیچ ‌یک از کارهایی که در توکیو دیده‌بودم، به‌نظرم کار هنری نبودند و از خودم می‌پرسیدم چرا من محور نمایشگاه شده بودم و مهم‌تر از بقیه آثار. این سوال به‌مراتب از پاسخش دردناک‌تر است. آنیبال چیزی درباره‌ام گفت که جواب سوالم بود. من یک هیولا بودم، نه یک‌اثر هنری. به‌هرحال بد نبود، چون جلب توجه، آرزوی همیشگی‌ام بود. من هم به اندازه‌ی خود زئوس، این عجیب و غریب بودن را می‌خواستم. گرچه این غیر معمولی بودن کار من نبود. ولی می‌توانستم مدعی آن باشم به‌رغم این‌که من چیزی خارج از اصول یک ‌اثر هنری بودم، اما از آن‌چه که مهم بود، قیافه‌ی جدید من بود. حالا زشت یا زیبا، ارزشمند یا بی‌ارزش، من وجود داشتم هیچ‌کس نمی‌توانست از آن‌چه هستم محروم‌ام کند.

تاریخ درج

1399/11/27 ساعت 20:28


Usres Comments


Name Comment

Comment












گل شوران
80000 Tomans
خانه‌ی روزانه، خانه‌ی شبانه
120000 Tomans
دختران مهتاب
120000 Tomans
زمانی که یک اثر هنری بودم
135000 Tomans
دختری مثل او
120000 Tomans
زن در آینه
180000 Tomans
More...


24 * 7 We Are Online

This Site Has Been Updated Recently , Pelase Tell Us If There Is Problem
Tell:+9821: 66401585-66977166-66952853-66489097


Follow Us In Social Networks
اینستاگرام اینستاگرام

آپارات آپارات

تلگرام تلگرام


نماد اعتماد الکترونیکی

   En

   Video

   AboutUs

   ContactUs

   ChatRoom


   Book

   Movie

   Vocal Book

   Ebook




تلگرام
آپارات
اینستاگرام