افزودن به سبد خرید

---

هَنبوری           برف می‌بارد ستبر. سیل روان است، خشمگین و پُرگزند. زمستان است. زمستانِ دیو آفرید. نیروی زمستان افزونی گرفته و گله‌ی گاوان رو به نابودی است. زمین ناشادکام است. من، هَنبوری، زنی خوش‌اندام که دیرزمانی بی‌فرزند و برادر مانده است و شوهری خوب. زندگی‌اَم از هم دریده شده‌است؛ اما آرزومندم دیرزمانی زنده بمانم برای چیرگی بر شهریار بداندیشِ بدکردار. (درنگی کوتاه) زنی از سرزمینی خوب‌رَمه که به چشم مردمانش خوش آید، ایران‌ویج. دیرزمانی است بر سرزمینِ من، سرزمین بی‌سردار، اهریمنی چیره گشته‌است، همه تن مرگ. با چشمانی بر شانه، پرخواب، خود کامه، تَبه‌کار.

 

---

مشاهده همه کتابهای مرتبط

---